Lista Przebojów Programu Trzeciego

„Nothing Else Matters” to utwór amerykańskiego zespołu Metallica pochodzący z piątego studyjnego albumu zespołu zatytułowanego „Metallica”, wydanego w 1991 roku, a sam singiel został opublikowany w 1992 roku. Autorem tekstu jest James Hetfield, a muzykę do utworu skomponowali Hetfield i Lars Ulrich. Tekst powstał w czasie, gdy Hetfield był w trasie koncertowej z zespołem i tęsknił za swoją ówczesną partnerką, co stało się impulsem do napisania piosenki o otwarciu się emocjonalnym i o potrzebie bliskości z drugą osobą. Utwór różni się od wcześniejszych kompozycji Metalliki - zamiast agresywnego, szybkiego metalu, „Nothing Else Matters” to spokojna ballada rockowa, która pokazuje wrażliwszą stronę zespołu i jego muzyków. Melodia i akustyczne partie gitarowe wprowadzają uczucie intymności i refleksji, a delikatne uzupełnienie instrumentów sprawia, że słuchacz może odczuć szczerość emocji Hetfielda. Tekst piosenki mówi o zaufaniu, oddaniu i o tym, że w relacjach międzyludzkich najważniejsze są szczerość i bliskość, niezależnie od zewnętrznych opinii czy presji świata. Muzyka, choć minimalistyczna w stosunku do klasycznego stylu Metalliki, tworzy mocne napięcie emocjonalne, które pozwala słuchaczowi zanurzyć się w przeżyciach artysty i poczuć ich uniwersalność. „Nothing Else Matters” stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych i przejmujących utworów zespołu, pokazując, że metalowa grupa może tworzyć muzykę pełną subtelności, emocji i głębi, a jednocześnie zachować charakterystyczną dla siebie siłę wyrazu i autentyczność. Utwór pozostaje świadectwem wrażliwości twórczej Jamesa Hetfielda oraz możliwości zespołu w ukazywaniu emocji w sposób szczery i poruszający, czyniąc go nie tylko balladą miłosną, ale też utworem, który porusza uniwersalne wartości związane z relacjami i bliskością między ludźmi.

thestranglers pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:19 pm Starzy fani Mety powiedzą, że wreszcie.

jakaś starsza Meta będzie jeszcze sprzed tego ckliwego albumu?

Z 8 miejsca na 23?

Nie będzie, ale ile się wylało hejtu w momencie gdy to nagrywali…

bobby-x pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:22 pm

thestranglers pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:19 pm Starzy fani Mety powiedzą, że wreszcie.

jakaś starsza Meta będzie jeszcze sprzed tego ckliwego albumu?

oj chyba już nie... i fani Mety znowu mają dylemat - bo najgorszy kawałek ich zespołu na najwyższej pozycji.
a ja znowu na nich zagłosowałem

obserw99 pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:23 pm Z 8 miejsca na 23?

Jakoś tak.

A teraz Phil Collins. Uwielbiam ten utwór.

22 ● 19 ● 25 ● 26 ● 47 ● Phil Collins - IN THE AIR TONIGHT ● -3 ● z Fajsbuka Top Radia 357 - 6524 głosy

August pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:24 pm i fani Mety znowu mają dylemat - bo najgorszy kawałek ich zespołu na najwyższej pozycji.
a ja znowu na nich zagłosowałem

Dlaczego najgorszy? Bardzo dobry, choć oczywiście mają lepsze, taki "Unforgiven" choćby, jeśli mówimy o balladach, albo "Fate to Black" - ale sobie można pomarzyć.
Niestety, Metallica chyba całościowo najwięcej straciła, chlip, chlip...

● 21 ● 20 ● 14 ● 13 ● 14 ● The Cranberries - ZOMBIE ● -1

Neo01 pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:29 pm

August pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:24 pm i fani Mety znowu mają dylemat - bo najgorszy kawałek ich zespołu na najwyższej pozycji.
a ja znowu na nich zagłosowałem

Dlaczego najgorszy? Bardzo dobry, choć oczywiście mają lepsze, taki "Unforgiven" choćby, jeśli mówimy o balladach, albo "Fate to Black" - ale sobie można pomarzyć.
Niestety, Metallica chyba całościowo najwięcej straciła, chlip, chlip...

Nie, no żartowałem - moje głosy poszły właśnie na "Nothing else.." i na "Unforgiven"...
Chociaż na taką "Metal militia" bym też chętnie głos oddał.

Phil Collins rewelacyjny, szkoda że spada dobrze, że niedużo.
"Żurawinki" - lubię, ale w tym roku bez mojego głosu

„Zombie” to utwór irlandzkiego zespołu The Cranberries, którego autorką tekstu i muzyki jest Dolores O’Riordan. Piosenka pochodzi z albumu „No Need to Argue”, wydanego w 1994 roku, a singiel ukazał się w tym samym roku. Inspiracją do powstania utworu był konflikt w Irlandii Północnej, znany jako The Troubles, a w szczególności tragiczny zamach bombowy w Warrington w 1993 roku, w którym zginęło dwoje dzieci, Jonathan Ball i Tim Parry. To wydarzenie wstrząsnęło Dolores O’Riordan i zmotywowało ją do wyrażenia swojego sprzeciwu wobec przemocy politycznej i terroru poprzez muzykę.
Tekst „Zombie” koncentruje się na konsekwencjach przemocy dla zwykłych ludzi. O’Riordan nie opowiada wprost historii jednej osoby, lecz stawia w centrum uwagę dramat ofiar i emocjonalne skutki powtarzających się aktów przemocy. Utwór pokazuje, jak wojna i konflikt wnikają w codzienne życie, odbierając poczucie bezpieczeństwa, dzieciństwo i spokój, a jednocześnie podkreśla bezsilność społeczeństwa wobec mechanizmów przemocy. Piosenka wyraża frustrację, smutek i gniew wobec powtarzających się tragedii, które dotykają niewinnych ludzi, i stawia pytania o moralną odpowiedzialność uczestników konfliktu.
Muzyka w „Zombie” idealnie współgra z przesłaniem tekstu. Intensywne, ostre riffy gitarowe, mocna perkusja i wyraźna linia basu nadają utworowi niepokojący i dramatyczny charakter, który podkreśla ciężar emocjonalny tematu. Z jednej strony słychać w niej napięcie i agresję odzwierciedlającą brutalność zamachu, z drugiej - melancholię i smutek, które odczuwają ofiary oraz świadkowie przemocy. Siła wokalu Dolores, pełna emocji i determinacji, dodatkowo wzmacnia przekaz utworu, sprawiając, że słuchacz niemal odczuwa dramat wydarzeń opisanych w tekście.
„Zombie” szybko stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów The Cranberries i symbolem sprzeciwu wobec przemocy oraz wojny. Dzięki osobistemu zaangażowaniu autorki, utwór łączy uniwersalne przesłanie o wartości życia, pokoju i bezpieczeństwa z konkretnym odniesieniem do tragicznych wydarzeń w Irlandii Północnej. Piosenka nadal wywołuje silne emocje, zmusza do refleksji nad skutkami konfliktów zbrojnych i pozostaje aktualna w kontekście dyskusji o przemocy, odpowiedzialności i pokoju w społeczeństwie. „Zombie” pokazuje, że muzyka może być nie tylko formą artystycznej ekspresji, ale także narzędziem uświadamiającym i edukującym słuchacza o poważnych problemach świata.

Ajtek pisze: ↑czw sty 01, 2026 6:32 pm Jak słyszę One U2, to przypomina mi się uzi z forum.

mnie tez!
i z akcja fanow U2, w ktorej brala udział? z polska flaga-niespodzianka dla zespolu? dobrze kojarze?

nemo pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:35 pm

Ajtek pisze: ↑czw sty 01, 2026 6:32 pm Jak słyszę One U2, to przypomina mi się uzi z forum.

mnie tez!
i z akcja fanow U2, w ktorej brala udział? z polska flaga-niespodzianka dla zespolu? dobrze kojarze?

Było coś takiego przy okazji tamtego, pamiętnego, Topu.

20 ● 14 ● 17 ● 14 ● 122 ● Kate Bush - RUNNING UP THAT HILL ● -6 ● po co ten dopisek na pasku radia (A Deal with God)

bobby-x pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:38 pm 20 ● 14 ● 17 ● 14 ● 122 ● Kate Bush - RUNNING UP THAT HILL ● -6 ● poco ten dopisek na pasku radia (A Deal with God)

Bo Bogini Kate ma z nim układ!

Szkoda Kaśki... ale chyba jeszcze raz w duecie powinna być chyba?

August pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:39 pm Szkoda Kaśki... ale chyba jeszcze raz w duecie powinna być chyba?

Chyba tak i to za chwil parę.

zbyszu pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:12 pm

barb42 pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:02 pm

konwicki1980 pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:01 pm Od 19 transmisja wideo. Dobrze, że się ładnie ubrałem

Podaj jakieś namiary rozpoznawcze!

...myślę, że frak - bardzo stabilnie

czyzby w czarną bluzę z logo radia 357? i rozmawialismy przez chwile? o przyjezdzie z Wroclawia?

konwicki1980 pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:26 pm

Wow...i napis 3 5 7 z kartek z głosowaniami

● 19 ● 13 ● 12 ● 17 ● 17 ● Marillion - KAYLEIGH ● -6

zbyszu pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:43 pm

konwicki1980 pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:26 pm

Wow...i napis 3 5 7 z kartek z głosowaniami

Przywieźli go ze soba z korytarza radiowego!
Moja Kayleigh

Udało już się zgarnąć autografy na książkach od Marcela i Stelmiego.

nemo pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:46 pm Moja Kayleigh

Nie tylko Twoja

konwicki1980 pisze: ↑czw sty 01, 2026 7:47 pm Udało już się zgarnąć autografy na książkach od Marcela i Stelmiego.

Na kogo jeszcze polujesz?